Innowacja pedagogiczna „Sposób na lekturę”

W roku szkolnym 2019/2020 przeprowadzona została innowacja pedagogiczna z języka polskiego, która skierowana była do uczniów klas: 4a, 5c, 6d. W czasie zajęć języka polskiego uczniowie pracowali innowacyjnymi metodami, dzięki temu mogli lepiej poznać treść obowiązkowych lektur, wdrożyli się do pracy metodą projektu, podczas której stosowali różne formy oraz metody pracy.

Wspomniana innowacja miała na celu zachęcenie uczniów  do spojrzenia na lekturę w inny sposób niż dotychczas, pomoc w zapamiętaniu treści lektury, promowanie czytelnictwa, a także rozwój umiejętności plastycznych uczniów oraz interdyscyplinarne podejście do tekstu lektury. Ponadto rozwijała umiejętność korzystania z różnorodnych źródeł informacji i nowoczesnych technologii oraz kształtowanie umiejętności współpracy i odpowiedzialności za sukces grupy. Był to także dobry sposób na przygotowanie uczniów do sprawdzianów z lektury. Pracę nad projektem uczestnicy projektu  mogli zacząć  już na etapie czytania zapowiedzianej lektury, gromadząc notatki na temat bohaterów lektury, miejsca i czasu akcji.  Zdobywali  wiedzę w sposób kreatywny, wykazywali się  się pomysłowością i innowacyjnością; wykorzystywali możliwości jakie daje Internet i nowoczesne technologie. Niektóre projekty zostały zaprezentowane na wystawie w szkolnej bibliotece. Uczniowie mieli możliwość nauki pracy w zespole, odpowiedzialności za wykonanie swojej części projektu, a prezentując efekty swojej pracy na forum klasy i szkoły, kształcili  umiejętność retoryki i autoprezentacji.

Oto fotorelacja z pracy i prezentacja gotowych projektów.

Klasa  IV a

„Akdemia Pana Kleksa” Jan Brzechwa.

W trakcie omawiania tej lektury uczniowie wykonywali  kleksy, podobne, jak uczniowie Ambrożego Kleksa na lekcjach kleksografii. Na podsumowanie pracy z lekturą czwartoklasiści stworzyli swoje pierwsze lapbboki, czyli tzw. książkę na kolanie.

Gdy omawialiśmy lekturę “Mikołajek” J.J. Sempe, R. Goscinnego, czwartoklasiści zdecydowali się na pracę metodą  projektu o nazwie “pudełko lekturowe”, który polega na tym, że do pudełka (po butach lub nieco większego) można włożyć wszystko, co kojarzy się z lekturą np. figurki z plasteliny, nakrętek, papieru, rysunki itd. Na wieczku umieszcza się tytuł lektury obrazek, zdjęcie związane z tytułem książki.  W pudełku mogą znaleźć się takie elementy jak: krótkie opisy bohaterów, krótka notka biograficzna autora, opis czasu, miejsca wydarzeń.  Ciekawostki związane z tą książką, dodatkowym atutem jest umieszczenie takich elementów jak gra, krzyżówka, quiz związany z tematyką lektury- ta część pracy nie jest obowiązkowa. Praca nad projektem oraz jego prezentacja zajęły trzy jednostki lekcyjne.

Klasa V c

„Opowieści z Narnii” C.S. Lewis

Podusmowując pracę z tą klekturą piątoklasiści wykonali pudełka lekturowe w formie szafy, w której ukryli treści, ciekawostki, quziy związane z lekturą. Można było je obejrzeć w bibliotece szkolnej.

Oto efekty ich pracy:

„Felix, Net i Nika oraz Gang Niewidzialnych Ludzi” R. Kosik

Kolejną lekturą omawianą w klasie 5 była powieść Rafała Kosika. Na zakończenie pracy z tą książką uczniowie klasy 5c zdecydowali  się na stworzenie pięknych lapbooków.

Klasa VI d

Klasa 6d  bardzo lubi  tworzyć  gry dydaktyczne na podstawie treści lektury. Można powiedzieć, że to mistrzowie tej formy. Pracując łączą przyjemne z pożytecznym, wykazują się przy tym pomysłowością i dużym zaangażowaniem.  Do tworzenia gry uczniowie wykorzystują materiały plastyczne, pionki, kostki, ustalają zasady, tworzą regulamin i wymyślają pytania związane z treścią lektury. Tak pracowali, omawiając „Hobbita” i „W pustyni i w puszczy”. Najlepszym podsumowaniem pracy było wymienienie się grami i wypróbowanie ich.

Niektórzy uczniowie nie próżnowali w okresie zdalnego nauczania i wykonali lapbooki na temat lektury uzupełniającej: „Skrzynia Władcy Piorunów” M. Kozioła

Edukacyjne projekty interdyscyplinarne wydają się być dla  uczniów  atrakcyjniejsze, niż standardowe  formy omawiania lektury. Dzieci  chętniej czytają powieści, które można omawiać w  zmodyfikowany sposób. Dodatkowym atutem jest możliwość wyboru form i metod pracy. Łączą zabawę z obowiązkami, a ponadto jest to dobra forma powtórzeń oraz  nauki do sprawdzianu, ponieważ notatki zgromadzone w czasie pracy mogą wykorzystać podczas pisania pracy klasowej. Uczniowie rozwijają kreatywność, umiejętność pracy w zespole oraz autoprezentacji i retoryki. Tego typu praca ma wpływ na kształtowanie u uczniów wrażliwości na problemy poruszane
w książkach oraz pozwala lepiej   przygotować ich do egzaminu ósmoklasisty. Nie wszystkie pomysły zdążyliśmy zrealizować, koronawirus pokrzyżował nasze plany, ale nic straconego. Pojawiły się nowe, autorskie pomysły samych  uczniów, dlatego idealnym rozwiązaniem jest dalsza praca w nadchodzącym roku szkolnym. Zapowiada się ciekawie.

Dziękuję uczniom klas: 4a, 5c, 6d  zaangażowanym w pracę nad projektami, gratuluję  kreatywności i dużego zapału.

                                                                                                          Autorka innowacji
                                                                                                          Agnieszka Gos-Stacherska

Komentarze są wyłączone.